Raphaël Decoster gebruikt een metserskoord als tekeninstrument. Hij trekt rechte, regelmatige lijnen die zich geleidelijk opstapelen en samen een volume vormen. De vorm doet denken aan een berg, maar ook aan een golf, een minerale stroom of een tektonische plaat. Ze blijft bewust onbepaald. Kleine verschuivingen in de lijnen geven het gevoel dat er beweging in de massa zit.
De titel Zone de rupture potentielle verwijst naar geologische breuklijnen. Langs die breuklijnen kunnen trage en onzichtbare krachten zich lange tijd ophopen voordat ze plots vrijkomen. Het werk oogt rustig, maar suggereert dat onder het oppervlak voortdurend iets beweegt. De materie lijkt haar definitieve vorm nog niet te hebben gevonden en zou het landschap uiteindelijk ingrijpend kunnen veranderen.
